Bergarako 2026ko Helduentzako Nazioarteko Txotxongiloen Mostra jaialdiaren barne.

Eszenaren gainean lore zurizko koroa bat dago, norbait agertzen da hilkutxa bat daramala eta izpiritu baten ahotsa entzuten dela…

Dena erortzen da, ezer ez da tragedia komiko honetan dirudiena. Antzerkiaren jolasa ez garena izatea ahalbidetzen du, ezagutzen ez ditugun leku eta denboretan bizitzea, eta gure errealitatearen marjina. Hori gerta dadin, serio hartu behar da.

Espazio eszenikoa sakralizatu behar dugu, gure hutsalkeriak alde batera utzi, gure mugak, joko eszenikoaren korrontean arrastaka ibiltzen uztea eta horrekin amaiera tragikoa.

Antzerkiari bere forma ezberdinetan egindako omenaldi batean, antzezlan honek aktorearen rolari buruzko gogoeta egiten du, bere lanbidearen zentzu sakona, antzerkiaren funtsa eta antzerkia bizitza bera. Pertsonaiak hor bakarrik existitzen dira, espazio horretan eta une horretan; eta, aktoreak pertsonaiei bizia ematen dien bezala, haiena da obra bere esku duena, sortzailearen, sorkuntzaren eta haren egintza biziaren arteko interdependentziaren betiereko oroigarria antzerkia.

Aitari, Rafari eta Pedrori.

Fitxa artistikoa: 

• Egilea: Javier Aranda Gracia
• Antzezlea: Javier Aranda Gracia
• Zuzendaritza laguntzaileak: Alfonso Pablo / Pedro Rebollo
• Musika aholkularitza: Alicia Fernández
• Txotxongiloen diseinua: Javier Aranda Gracia