TAXIDERMIA DE UNA ALONDRA gizakiok tragikoa eta debekatua dena kontsumitzeko dugun beharra izendatzeko desiratik sortzen da. Non amaitzen da enpatia, eta non hasten da bestearen minarekiko gozamena?. Gure gizartean bada tragediarekiko desio ezkutu bat; gizarte pribilegiatu honek badu hondamendi handia bizitzeko desio kapritxosoa, une batez bada ere. Hain arrotza al da guretzat mina, erakargarri egiten zaigula?. Zer dute fikzio katastrofikoek lilura sortzen dutela? Zer esaten du gutaz tragikotasunaren lekuko eta protagonista izateko desirak? Benetan behar al dugu eraldatuko gaituen hondamendi handi bat?

Fitxa artistikoa: 

• Testua eta zuzendaritza: Iván López-Ortega
• Antzezleak: Macarena Sanz, Iván López-Ortega
• Kozuzendaritza: Sergio Iglesias
• Bideoeszena: Margo García
• Lankidetza berezia: Carmen Longo